Die wêreld van Jong Volwassenes (18-30 Jariges )

Grootmens-wees gebeur nie oornag nie

Daar is ’n vreemde fase in die lewe waar jy tegnies ’n volwassene is, maar nie altyd soos een voel nie. Jy kan stem, kontrakte teken, jou eie geld bestuur en self jou doktersafsprake maak. Tog Google jy steeds: “Hoe lank hou hoender in die yskas?” of bel iemand omdat daar skielik ’n vreemde liggie op jou motor se paneelbord brand.

Welkom by jong volwassenheid.

Ons praat soms oor jong volwassenes asof hulle nie wil grootword nie. Ons sien iemand van 24 wat nog by hulle ouers woon, iemand van 27 wat van werk verander, of iemand van 29 wat steeds nie weet waarheen hulle lewe op pad is nie, en ons wonder: Wanneer gaan hulle nou uiteindelik hulle lewe uitsorteer?

Maar dalk vra ons die verkeerde vraag.

Jong volwassenes moet binne ’n relatief kort tyd enorme besluite neem. Hulle moet dink oor studie, werk, geld, verhoudings, waar hulle gaan woon, wie hulle wil wees, waarin hulle glo en hoe hulle ’n betekenisvolle lewe gaan bou. En hulle doen dit in ’n wêreld wat baie minder voorspelbaar is as wat dit eens was.

Daarom lyk jong volwassenheid dikwels soos ’n klomp teenstrydighede.

Ek wil onafhanklik wees, maar ek het nog ondersteuning nodig.Ek verlang na liefde, maar ek is bang om seer te kry.Ek wil suksesvol wees, maar ek weet nie waar om te begin nie.Ek wil glo, maar ek het vrae.Ek wil ’n sinvolle lewe bou, maar ek weet nie altyd hoe nie.

Volwassenheid gebeur nie op jou 18de of 21ste verjaardag nie. Dit gebeur stadig.

Dit gebeur wanneer jy die moeilike oproep maak. Wanneer jy ’n rekening betaal wat jy eerder wou ignoreer. Wanneer jy leer om grense te stel, jammer te sê, hulp te vra en weer te probeer nadat jy misluk het.

Dit gebeur selfs wanneer jy uiteindelik dapper genoeg is om te sê: “Ek weet nie hoe om dit te doen nie. Kan iemand my wys?”

Dalk vermy jong volwassenes nie volwassenheid nie. Dalk oefen hulle dit.

En dit verander ook ons rol as ouers, mentors, predikante en ander volwassenes. Ons hoef nie elke besluit namens hulle te neem nie. Ons hoef ook nie gereed te staan met ’n lesing elke keer wanneer hulle onseker is nie.

Wat hulle nodig het, is veilige mense.

Mense wat kan sê: “Jy hoef nie vandag alles klaar te weet nie. Kom ons dink saam. Kom ons kyk wat die volgende tree is.”

Want dalk is dit presies hoe ons grootmens-wees leer: nie deur alles klaar te weet nie, maar deur die volgende tree te neem.

Hierdie blog is geïnspireer deur temas uit Arden Rose se Almost Adulting, waarin sy met humor wys dat volwassenheid nie op ’n bepaalde verjaardag aanbreek nie, maar stadig gevorm word terwyl ons leer om verantwoordelikheid te neem, foute te maak, hulp te vra en die gewone uitdagings van die lewe te hanteer.